“Ik was weer helemaal terug bij af”

Ik geloof niet dat je permanent kunt minderen met alcohol als je eenmaal verslaafd bent geworden aan dat spul. Volgens mij hou je je verslaving daarmee alleen maar in stand, en vroeg of laat pakt ie je gewoon weer terug zoals ik dat al zo vaak heeft gedaan. Er zijn vast mensen die het tegendeel kunnen bewijzen hoor, maar ik kan met zekerheid zeggen dat ik zo’n verhaal nog nooit voor alcoholvrijheid ben tegengekomen. Vroeg of laat gaat het steeds weer mis.. Nee hoor, volgens mij is helemaal stoppen uiteindelijk toch echt het beste. En met de woorden van de schrijfster van deze week te spreken, je moet alleen wel eerst door die zure appel heen:

Sinds een aantal jaren ben ik gepensioneerd. Daarvoor had ik een drukke en verantwoordelijke baan. Op de drukste dagen kwam ik moe thuis en wilde ik eerst een glas rode wijn. In toenemende mate werden dat meer glazen. Omdat ik dan geen energie had om te koken, gingen we vaak een hapje eten. En drinken.

In principe dronken we doordeweeks niet. In de praktijk lukte dat alleen op maandag. De overige dagen dronk ik voor het eten één of twee glazen. De koffie na het eten sloeg ik steeds vaker over en dronk ik door tot de fles leeg was. Soms maakte ik zelfs nog een tweede fles open. Zo dronk ik doordeweeks bijna elke dag een fles wijn, en soms meer.

In het weekend, vooral op zaterdag, was het helemaal raak. Eerst begonnen we om vijf uur, later werd dat vier uur, en soms dronk ik tijdens de lunch al één of twee witte wijntjes. Ik wist natuurlijk wel dat dit veel te veel was. Zeker als ik de tweede fles openmaakte, was ik de volgende ochtend echt beroerd.

Omdat ik veel bezig was met gezondheid – gezond eten, grotendeels vegetarisch, veel sporten – vond ik die hoeveelheid alcohol daar niet bij passen. Daarom heb ik een paar keer meegedaan aan Dry January. Ook zijn mijn man en ik eens gestopt met drinken, voor onbepaalde tijd, maar zonder duidelijk plan. Na vijf maanden zijn we weer begonnen, want we vonden het maar saai zonder drankje. We deden geen gezellige dingen meer en gingen niet uit, om verleiding te vermijden. Totdat we op een zaterdag in de stad naar een café gingen. Daar dronk ik vijf glazen wijn achter elkaar. Op weg naar huis viel ik van mijn fiets. Later die week bleek mijn elleboog gebroken. Wat enorm gênant – natuurlijk vertelde ik niemand dat het kwam door te veel drinken.

In januari 2023 deed ik opnieuw mee aan Dry January. Daarna besloot ik er 100 dagen van te maken. Toevallig viel daar een vakantie naar Spanje in. Hoewel ik tijdens die vakantie behoorlijk last had van cravings, heb ik het volgehouden. Ik dronk wel alcoholvrije wijn en mocktails – tijdens de vakantie en ook daarna.

In september van dat jaar hadden we een bijzonder feest. Ik had toen negen maanden geen alcohol gedronken en was daar trots op. Maar het feest begon niet met koffie: iedereen ging meteen aan de wijn. En veel. Ik vond dat moeilijk, maar mijn man steunde me om niet te drinken. Uiteindelijk was iedereen, inclusief hij, behoorlijk dronken. Toen heb ik één glas wijn genomen. De maanden daarna hield ik het bij één glas witte wijn per maand, en verder dronk ik alcoholvrije wijn. Ik dacht dat ik het onder controle had.

In januari overleed mijn moeder. Op de dag van het afscheid dronk ik vier of vijf glazen witte wijn. Hoewel ik zelf geen wijn in huis haalde, zocht ik steeds vaker gelegenheden op waar ik wél kon drinken. Uiteindelijk ging het mis tijdens een vakantie in Toscane. Met een groep dronken we bij de lunch één of twee glaasjes witte wijn, en vanaf het eind van de middag ook rode wijn. Dat bleef zo de hele vakantie. Thuis werden de flessen wijn weer gewoon ingeslagen, zoals vroeger. Ik ging zelfs weer om half tien ’s avonds naar de winkel om nog een fles of half flesje te halen. Ik was weer helemaal terug bij af.

Ik merkte het ook bij het sporten: mijn prestaties waren slechter, terwijl ze tijdens mijn alcoholvrije periode juist zoveel beter waren. De sportapps lieten dat duidelijk zien. Dat was voor mij de doorslag: ik besloot opnieuw te stoppen, deze keer definitief – mét hulp.

Ik maakte een afspraak met de huisarts. Die vond het niet nodig om me door te verwijzen, omdat ik het eerder negen maanden had volgehouden. Maar ik stond erop, want ik wist dat ik deze keer iets anders nodig had om voorgoed te stoppen.

Ik ben zó blij dat ik heb doorgezet. Ik ben naar individuele sessies én groepsbijeenkomsten van Trubendorffer gegaan, en ook naar de AA. De vrouwenmeetings daar voelde ik als veilig en prettig. Het doel was volledige abstinentie – nooit meer alcohol drinken. Dat was even slikken, maar uiteindelijk heb ik daarvoor gekozen. Ook geen alcoholvrije wijn meer, want dat vind ik eerlijk gezegd niet lekker, en het houdt je toch vast in hetzelfde gedrag.

Wat ik in het begin moeilijk vond, was dat mijn man wél bleef drinken. Sterker nog, het leek alsof hij juist meer ging drinken. Gelukkig ging het om bier, dat ik sowieso nooit lekker heb gevonden, maar het was toch lastig. Uiteindelijk ben ik gestopt met flesjes tellen. Ik wilde er niet mee bezig zijn; niemand werd daar beter of gelukkiger van.

Inmiddels ben ik alweer bijna een jaar gestopt. Ik voel me fit, helder en energiek. Ik mis alcohol vrijwel nooit – hooguit heel soms een tikkeltje. Maar ik weet zeker dat ik nooit meer ga drinken. Ook niet een klein glaasje. Ook niet dat piepkleine glaasje limoncello van maar 14%, lieve buurvrouw 😉

Ik besef nu dat alcoholverslaving een progressieve ziekte is. Voor mij werkt ‘een beetje drinken’ niet. Elke keer stoppen en dan weer beginnen maakt het alleen maar moeilijker. Ik ben blij dat ik het rigoureus heb aangepakt en ben dankbaar dat ik alcoholvrij ben.

Ik ga niet meer naar Trubendorffer of de AA, maar ik kijk nog regelmatig op de app van Alcoholvrijheid. Ik lees de verhalen van anderen, en veel van de aanbevolen boeken heb ik ook gelezen – en dat blijf ik doen. Het is motiverend om te zien hoelang ik al gestopt ben en wat ik allemaal heb gewonnen: meer energie, een gezonder lichaam, een heldere blik in de spiegel ’s ochtends, en geld dat ik nu aan andere dingen besteed.

Ik drink nu koffie (te veel, maar soit), thee, water en spa rood – soms gemixt met een fruit- of gemberdrankje. Voor mij geen alcoholvrije wijn meer.

Mijn advies: als je stopt, bijt door de zure appel heen. Maak een duidelijk plan en zoek hulp als dat nodig is. Wat je mist – dat zogenaamde lekkere roesje – is een verraderlijke bedwelming. Het laat je steeds weer grenzen overschrijden en zorgt de volgende dag voor spijt. Het is zó fijn om daar geen last meer van te hebben.

Absoluut! Het duurt even tot het écht uit je systeem is, maar als dat eenmaal zover is kan je pas echt spreken van ‘alcoholvrijheid’ naar mijn idee. Met minderen blijft het spul je in je greep houden, en daar wil je nu toch juist vanaf? Heel erg gefeliciteerd dat jij dat inzicht hebt gekregen en al zover bent gekomen. Ga zo door!

En heel erg bedankt voor het delen van je verhaal! Mocht iemand anders na het lezen hiervan nu ook eens zijn of haar ervaringen over stoppen met alcohol willen delen: heel graag! Als je op deze pagina even je email achterlaat neem ik vervolgens zo snel mogelijk contact met je op.

Fijn weekend allemaal!