Zelfs als je al jarenlang gestopt bent, blijft die valkuil van verval altijd op je loeren. Na een stukgelopen relatie zakte de schrijver van dit verhaal helaas door het ijs, maar inmiddels heeft hij zich alweer ruim een jaar herpakt en vertelt hij vol overtuiging zijn verhaal:
In mijn dagelijkse leven werk ik als slager in een grootwarenhuis. Daar hebben ze in het verleden vaak gezien dat ik de dag ervoor stevig had doorgezakt. Ik kwam dan met rode ogen, misselijk en ruikend naar alcohol op het werk. Toch deed ik altijd mijn best en werkte ik hard. In mijn ogen was dat genoeg: zolang ik mijn werk deed, was er geen probleem. Mijn motto was: hard werken, maar ook hard drinken.
Ik ben jong begonnen met drinken. De eerste keer was ik nog geen veertien, en meteen was ik verkocht. Het zat er ook wel in, want mijn ouders waren allebei stevige drinkers. Mijn drank naar keuze was Duvel. Ik dronk er zes tot acht per keer, en dat drie à vier keer per week. Het heeft heel lang geduurd voordat ik echt inzag dat er een probleem was. Rond mijn 45ste kwam dat besef, na weer een auto-ongeluk in dronken toestand. Nooit zou ik nog drinken en rijden, zei ik telkens, maar na één pint was de rem eraf en reed ik toch dronken naar huis. Gelukkig heb ik bij die ongelukken nooit iemand anders verwond. Maar ik verloor wel mijn rijbewijs, moest een alcoholslot laten plaatsen, alle examens opnieuw doen… en ik verloor ook veel geld.
De eerste keer dat ik volledig stopte was ik 47. Drie jaar lang heb ik toen geen druppel gedronken en ging ik wekelijks naar AA-meetings. Toch ben ik op mijn 50ste hervallen, na een stukgelopen relatie. Vanaf toen begon ik opnieuw te drinken, tot ik 56 werd. Nu ben ik alweer 451 dagen volledig nuchter. En ik voel me geweldig: fris, vol zelfvertrouwen en met een helder hoofd.
De voordelen zijn enorm: ik slaap heerlijk, ben veel geruster, heb nooit meer een kater, voel me veilig in het verkeer en houd bovendien geld over voor leuke dingen. Wat ik soms mis is de roes na dat eerste glas. Maar wat ik absoluut niet mis zijn de katers, het slechte slapen, badend in het zweet wakker worden, de onrust, hallucinaties en de paranoia die zich langzaam maar zeker opbouwde.
Tegenwoordig drink ik vooral koffie – alle mogelijke smaken –, veel water en af en toe een 0.0-biertje. Dat laatste niet te vaak, want ik vind de associatie met echt bier te gevaarlijk.
Als tip wil ik meegeven dat hervallen niet leuk is, maar dat het ook niet het einde hoeft te betekenen. Je kunt altijd opnieuw de draad oppakken en stoppen met drinken. Tegen iedereen die wil stoppen zeg ik: er is werkelijk geen enkel voordeel aan alcohol. Het geeft je fake lachen, fake geluk en een fake sociaal leven. Zonder alcohol beleef je het leven anders – maar dan wél echt. En dat is meer dan de moeite waard.
Mee eens! En ik ben heel blij dat je nu ook nooit meer beschonken achter het stuur stapt, want dat had natuurlijk ook een keer rampzalig af kunnen lopen. Fijn dat je de draad voor een beter leven weer hebt opgepakt, en ik wens je alle goeds voor de toekomst. Ga vooral zo door daar!
En heel erg bedankt voor het delen van je verhaal. En mocht iemand na het lezen hiervan nu ook eens zijn of haar ervaringen over stoppen met alcohol willen delen: heel graag! Als je op deze pagina even je email achterlaat neem ik vervolgens zo snel mogelijk contact met je op.
Fijn weekend allemaal!
