999+ dagen: wat een mijlpaal! Om dit de vierden deelde de schrijfster van deze week haar verhaal. Mooi hoor:
Hierbij mijn ‘stopverhaal’. Ik heb ermee gewacht tot ik 999 dagen alcoholvrij zou zijn, en vandaag is het zover. Een paar jaar geleden had ik nooit gedacht dat ik dit punt zou bereiken. Juist daarom wil ik mijn ervaring delen.
Ik kom uit het oosten van Nederland, waar alcoholgebruik heel gewoon was, ook op jonge leeftijd. Thuis werd er dagelijks gedronken; de ene dag wat meer dan de andere. Naarmate ik ouder werd, nam mijn eigen gebruik toe, vooral rode wijn. Een fles per avond werd standaard, en regelmatig ging er anderhalve fles doorheen. Ik negeerde alle signalen: slecht slapen, brak wakker worden, hartkloppingen, onrust. Het hoorde er zogenaamd allemaal bij.
Dat veranderde toen ik door ziekte en medicijngebruik een maand niet mocht drinken. Ik had geen keus, maar merkte al snel hoe goed het me deed: ik sliep beter en voelde me rustiger en minder angstig. Toch begon ik na die maand opnieuw. Binnen de kortste keren zat ik weer in hetzelfde ritme van minimaal een fles per dag.
Begin januari deed ik samen met een vriendin een stoppoging. Ik hield het maar een paar dagen vol en schaamde me enorm. Daarna dronk ik door tot opnieuw ziekte roet in het eten gooide en ik een paar maanden geen alcohol kon verdragen. En zelfs toen, zodra het weer mocht, begon ik gewoon weer. Ik was ervan overtuigd dat ik simpelweg niet kón stoppen.
Maar ergens bleef de herinnering hangen aan de rust die ik had gevoeld tijdens die sober-maanden: geen nachtelijk zweten, geen bonzend hart, geen ellendige ochtenden. Het verlangen naar dat gevoel werd steeds sterker. Ik besloot opnieuw te stoppen — dit keer voorgoed. En dat wist ik vanaf dag één.
Sindsdien voel ik me fitter dan ooit. Ik viel tien kilo af, slaap diep en ontspannen, en hoef niet meer te plannen of er genoeg drank in huis is. Ook hoef ik niet meer met een rood hoofd bij de glasbak te staan. Soms mis ik een glas wijn bij het uit eten gaan, maar als ik terugdenk aan hoe beroerd ik me kon voelen, is dat verlangen binnen een paar seconden weg.
Ik hoop dat anderen hierin iets herkennen. Ik dacht jarenlang dat ik nooit zou kunnen stoppen, zelfs niet na meerdere mislukte pogingen. Maar op een dag kantelde er iets. Met dat besef kwam een motivatie die niet meer wankelde, waardoor stoppen geen enorme worsteling meer was. Het lezen van boeken hielp me ook, vooral De verslaving voorbij van Jan Geurtz.
Alcohol bepaalt mijn leven niet meer. Ik ben vrij.
Hoera, en daar wil ik je graag heel erg mee feliciteren! En ook al ben je nu ruim de duizend dagen gepasseerd, vergeet er niet elke dag van te blijven genieten. Nooit meer terug!
En heel erg bedankt voor het delen van je verhaal! En mocht iemand anders na het lezen hiervan nu ook eens zijn of haar ervaringen over stoppen met alcohol met ons willen delen: heel graag! Als je op deze pagina even je e-mail achterlaat neem ik vervolgens zo snel mogelijk contact met je op.
Fijn weekend allemaal!
